וְהָיָ֗ה כִּֽי־מָלְא֤וּ יָמֶ֙יךָ֙ לָלֶ֣כֶת עִם־אֲבֹתֶ֔יךָ וַהֲקִֽימוֹתִ֤י אֶֽת־זַרְעֲךָ֙ אַחֲרֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר יִהְיֶ֖ה מִבָּנֶ֑יךָ וַהֲכִינוֹתִ֖י אֶת־מַלְכוּתֽוֹ׃
און עס װעט זײַן, אַז דײַנע טעג װעלן דערפֿילט װערן צו גײן צו דײַנע עלטערן, װעל איך אױפֿשטעלן דײַן זאָמען נאָך דיר, װאָס װעט זײַן פֿון דײַנע קינדער, און איך װעל באַפֿעסטיקן זײַן מלוכה.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.